Sade, zarif ve klasik çiçeklerin değişik renk ve dizaynda sunulan çeşitlerini birçok özel gün ve durum için sevdiklerinize hediye edebilir, duygularınızı çiçekler ile ifade edebilirsiniz.

Yeni ve sıradışı

PETUNYA

Petunia çiçekli bitkilerin Solanaceae ailesinden olan kültür ortamında çokça yetiştirilen bir bitkidir. Popüler çiçek ismini Fransızcadan almaktadır. Fransızcada, "petun" kelimesi eskiden "tütün" anlamına gelmekteydi. Fransızlar terimi Amazonlar'daki yerel bir kızılderili lehçesinden almışladır. Bahçelerde görülen birçok çeşidi melezdir. Çiçel rengi ve boyutu açısından geniş bir aralık sunarlar.

Bazı botanikçiler bitkiyi Calibrachoa cinsindeki bitkileri Petunia cinsine eklerler. Botaniksel olarak, tütün bitkileri ve petunyalar ilişkilidir.

Petunyaların yaprakları bazen Pul kanatlılar (Lepidoptera) türünün Macroglossum stellatarum (Hummingbird hawk moth) ve Melanchra persicariae (Dot Moth) dahil bazı larvaları tarafında yenilmektedir.

Şayet petunya büyütüyorsak, onları doğrudan güneş ışığına bırakmak ve dokununca toprağı kuru olduğunda sulamak gerekmektedir. Petunyalar yıllık bitkiler olarak düşünülsede, aslında çok yıllık bitkilerdir. Uygun ortamlar sağlandığında yıllarca yaşamaya devam edebilirler.

Yıldız Çiçeği

Yıldız çiçeği, Asteraceae familyasından Dahlia cinsini oluşturan yaz ve sonbahar mevsiminde çiçek açan, gövdesi çalı, kökleri yumru şeklinde bitki cinsi. Anavatanı Meksika olup bu ülkenin ulusal çiçeği olarak kabul edilmektedir.

İspanyollar tarafından ilk olarak Meksika dağlarında bulunmuştur. 1872 senesinde bir kutu yıldız çiçeği Meksika'dan Hollanda'ya gönderilmiştir. Sadece tek bir bitki bu yolculukta canlı kalabildi.

Yıldız çiçekleri bazı kelebek (Lepidoptera) türlerinin larvaları tarafından besin olarak tüketilmektedir.

Yıldız çiçeğinin bilimsel adı Dahlia, 18. yüzyıl İsveç botanikçisi Anders Dahl adından gelmektedir. Yıldız çiçeği Washington Eyaletinin başkenti Seattle'nin resmi çiçeğidir

Anadolu Hisari Hakkında:

Anadolu Hisarı, Anadoluhisarı semtinde, Göksu Deresi'nin Boğaz’a döküldüğü yerdedir. 1395'te Yıldırım Bayezid tarafından yaptırıldı. Fatih Sultan Mehmed, Rumeli Hisarı'nı yaptırırken bu kaleye de dış surlar ekletti. Anadolu Hisarı, İstanbul'un alınmasından sonra askeri önemini yitirdi. Çevresi zamanla bir yerleşim bölgesi durumuna geldi. Anadolu Hisarı, iç ve dış kale ile bu kalelerin surlarından oluşur. İç kale dikdörtgen biçimindeki dört katlı bir kuledir. İlk yapıldığında bir giriş kapısı bulunmadığı için kuleye iç kale surlarına uzanan bir asma köprüden giriliyordu. Üst katlarına da içerideki ahşap merdivenlerle çıkılıyordu. İç kale surları, dış kalenin kuzeydoğu ve kuzeybatı köşelerini birleştirir. Bu surlar üç metre kalınlığındadır. İç surlarla birleşen dış kale surlarının üzerinde birçok kemer ve surları korumak için yapılmış üç kule bulunur. Asıl kalenin surları doğu-batı yönünde 65 metre, kuzey-güney yönünde 80 metre boyunca uzanır. Surların kalınlığı 2,5 metredir. Dış surlarda topların yerleştirildiği delikler bulunur.

Anadolu Hisarı'nın asıl kalesinde ve iç surlarında araları harçla doldurulmuş blok taşlar kullanılmıştır. Bugün bazı bölümleri yıkık olan Anadolu Hisarı’nın ortasından yol geçmektedir.

Karadeniz'in tek çıkışı Boğaziçi'nin Asya kıyılarında, 1390-91 yıllarında Sultan Beyazıt tarafından yaptırılmıştır.Yanında denize ulaşan bir dere vardır. Karşı kıyıdaki Rumelihisarı ile birlikte Boğaziçi transit geçişinin tam kontrol altında tutulması sağlanmıştı.Bu küçük kale, burçlarına yaslanan eski ahşap evler ve civarı ile pitoresk bir manzara oluşturur.Hisardan sonra, Fatih Köprüsünün Asya kulesinin bulunduğu Kanlıca semti sahil kahveleri ve yoğurdu ile meşhurdur.

İstanbul’u fethetmek isteyen ve kuşatan Sultan Yıldırım Beyazid tarafından, Karadeniz’den Bizans’a gelecek yardımlara engel olmak için 1394’te yaptırılan Anadolu Hisarı, İstanbul’un fethinden sonra pek fazla önemsenmedi.
Anadolu Hisarı, 1452 yılında Rumeli Hisarı’nın yapımı esnasında, Fatih Sultan Mehmet tarafından yeni bazı bölümler eklenerek güçlendirildi. Hisar, bir dönem hapishane olarak kullanıldı. 17. ve 18. Yüzyıllar’da Boğaz’a saldıran Kazakların durdurulmasında bu hisar rol oynadı. Daha sonra ki yıllarda da önemini kaybetti.